غزل ۵۲۳۷ - نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دل

نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دل
که از سنگ ملامت می شود محکم اساس دل ۱

زرنگ و بوی این گلزار بر چین دامن همت
نگردیده است تا چون غنچه زنگاری لباس دل ۲

دلیل کعبه گل هست از ریگ روان افزون
ز چندین راهرو یک تن نگردد ره شناس دل ۳

زمین سینه تاریک روزن آرزو دارد
محال است این که مستحکم شود هرگز اساس دل ۴

نیم زان نوبهار بی خزان آگه همین دانم
که هر ساعت به چندین رنگ می گردد لباس دل ۵

به سعی پیچ و تاب دل به زلف یار پیوستم
که می آید برون از عهده شکر و سپاس دل ۶

کیم من کز صنوبرقامتان صائب نمی آید
که با گیرایی مژگان او دارند پاس دل ۷