غزل ۶۰۷۰ - مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن
دانه دل را سپند شعله آواز کن ۱

از ته دل چون سحر برکش نوای ساده ای
نقش بر بال تذروان چنگل شهباز کن ۲

سهل باشد پرده قانون خود را ساختن
می توانی، طالع ناساز ما را ساز کن ۳

ناقه را ذوق حدی (بر) دارد از دل فکر بار
زیر بار غم منه دل را، حدی آغاز کن ۴

در رکاب برق دارد پای، فیض صبحگاه
ای کم از شبنم، درین گلزار چشمی باز کن ۵

زیر کوه آهنین منت صیقل مرو
خانه آیینه دل را به می پرداز کن ۶

ناخنی بر پرده های چنگ خواب آلود زن
عیش های شب پریشان گشته را آواز کن ۷

غنچه باغ خموشی ایمن است از برگریز
لب ببند از گفتگو، خون در دل غماز کن ۸

ماه صائب از نیاز خویش دایم زردروست
بی نیازی شیوه خود کن، به عالم ناز کن ۹

این جواب آن که می گوید حکیم غزنوی
پادشاه امروز گشتی در جهان آواز کن ۱۰