هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای پیچیده، به بیان احساسات و افکار شاعر میپردازد. او از بلندی و پستی مژگان، همواری افکار، خجالت طوطی، شیرینی گفتار، اشک نیسان، مهره گل، خواب شیرین و دیوان غزلهایش سخن میگوید و بر بیگانگی سبزه در گلزار خود تأکید میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا کمتر جذاب باشد.
غزل ۶۰۹۸ - نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من
نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من
تیر یک ترکش ز همواری بود افکار من ۱
پیش من طوطی ز خجلت سبز نتواند شدن
گوشها را تنگ شکر می کند گفتار من ۲
اشک نیسان را که در چشم صدف گرداند آب
مهره گل می شمارد گوهر شهوار من ۳
خواب شیرینی که مردم جا به چشمش می دهند
می کند کار نمک با دیده بیدار من ۴
از غزل پر کن بود دیوان من صائب تهی
سبزه بیگانه را ره نیست در گلزار من ۵
تیر یک ترکش ز همواری بود افکار من ۱
پیش من طوطی ز خجلت سبز نتواند شدن
گوشها را تنگ شکر می کند گفتار من ۲
اشک نیسان را که در چشم صدف گرداند آب
مهره گل می شمارد گوهر شهوار من ۳
خواب شیرینی که مردم جا به چشمش می دهند
می کند کار نمک با دیده بیدار من ۴
از غزل پر کن بود دیوان من صائب تهی
سبزه بیگانه را ره نیست در گلزار من ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۹۷ - چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من
گوهر بعدی:غزل ۶۰۹۹ - چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.