خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای پیچیده، به بیان احساسات و افکار شاعر میپردازد. او از بلندی و پستی مژگان، همواری افکار، خجالت طوطی، شیرینی گفتار، اشک نیسان، مهره گل، خواب شیرین و دیوان غزلهایش سخن میگوید و بر بیگانگی سبزه در گلزار خود تأکید میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا کمتر جذاب باشد.
غزل ۶۰۹۸ - نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من
نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من
تیر یک ترکش ز همواری بود افکار من ۱
پیش من طوطی ز خجلت سبز نتواند شدن
گوشها را تنگ شکر می کند گفتار من ۲
اشک نیسان را که در چشم صدف گرداند آب
مهره گل می شمارد گوهر شهوار من ۳
خواب شیرینی که مردم جا به چشمش می دهند
می کند کار نمک با دیده بیدار من ۴
از غزل پر کن بود دیوان من صائب تهی
سبزه بیگانه را ره نیست در گلزار من ۵
تیر یک ترکش ز همواری بود افکار من ۱
پیش من طوطی ز خجلت سبز نتواند شدن
گوشها را تنگ شکر می کند گفتار من ۲
اشک نیسان را که در چشم صدف گرداند آب
مهره گل می شمارد گوهر شهوار من ۳
خواب شیرینی که مردم جا به چشمش می دهند
می کند کار نمک با دیده بیدار من ۴
از غزل پر کن بود دیوان من صائب تهی
سبزه بیگانه را ره نیست در گلزار من ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۹۷ - چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من
گوهر بعدی:غزل ۶۰۹۹ - چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
