غزل ۶۲۷۶ - نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن
یا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن ۱

می توان گشت به گفتار جهانگیر، ولی
نیست ممکن که دهانگیر توان گردیدن ۲

آنچه از زخم زبان بر سر مجنون آمد
معتکف در دهن شیر توان گردیدن ۳

هست در هر نظری حسن ترا جلوه خاص
از تماشای تو چون سیر توان گردیدن؟ ۴

در طلب باش که هر چند سر آید روزت
تازه چون صبح به شبگیر توان گردیدن ۵

نیست جز پای خم امروز درین وحشتگاه
سرزمینی که زمین گیر توان گردیدن ۶

بر جنون زن که غزالان همه رام تو شوند
چند دنباله نخجیر توان گردیدن؟ ۷

مشت آب و گل ما را فلک سفله نداد
آنقدر وقت که همگیر توان گردیدن ۸

چه شوی در دل فولاد حصاری، چو ترا
جوهری هست که شمشیر توان گردیدن ۹

گر شوی صائب از اندیشه نازک چو هلال
همچو خورشید جهانگیر توان گردیدن ۱۰