غزل ۶۴۸۱ - نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرو

نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرو
مصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو ۱

خون گل از بس که جوش غیرت از رشک تو زد
می چکد چون شمع آتش از سر مژگان سرو ۲

دوستی با تازه رویان عمر می سازد دراز
صد نهال غنچه پیشانی بلاگردان سرو! ۳

حرز آزادی بلاگردان چندین آفت است
نیست تاراج خزان را دست بر دامان سرو ۴

گر چه طوق بندگی عمری است دارم بر گلو
برگ سبزی نیستم شرمنده احسان سرو ۵

صائب آن شمشاد قد هرگه به بستان می رود
می شود صد طوق گردن بیشتر نقصان سرو ۶