غزل ۶۶۷۶ - چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن
کز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری ۱

لذت باقی به دست آور درین پایان عمر
تا به کی صائب ز لذت های فانی برخوری؟ ۲

خق کن باخلق تا از زندگانی برخوری
بر دل پیران مخور تا از جوانی برخوری ۳

با حضور دل ز لذت های دنیا صلح کن
تا هم اینجا از بهشت جاودانی برخوری ۴

طاعت خود را ز چشم مردمان پوشیده دار
چشم اگر داری که از لطف نهانی برخوری ۵

جهد کن پیش از طلوع صبح چشمی باز کن
تا ز فیض سر به مهر آسمانی برخوری ۶

خون دل خور، مهر زن یک چند بر لب غنچه وار
تا درین باغ از نسیم شادمانی برخوری ۷

کوزه سربسته خشک از بحر می آید برون
نیست ممکن با بدن زان یار جانی برخوری ۸

همچو عیسی روح خود را صاف کن از درد تن
تا ز سر جوش شراب آسمانی برخوری ۹

تلخ گویان را هدایت می کند بادام قند
کز وصال شکر از شیرین زبانی برخوری ۱۰