هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به موضوعات اخلاقی، عرفانی و انسانی می‌پردازد. شاعر از هدر رفتن وقت، غفلت از کارهای نیک، عیب‌جویی از دیگران، و تلاش برای تعالی روحی سخن می‌گوید. همچنین، تأکید بر پاک‌دستی، تلاش برای رشد فردی، و دوری از دنیاپرستی از مضامین اصلی این شعر است.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند و از آن درس بگیرند.

غزل ۶۷۲۳ - بی تائمل صرف نقد وقت در دنیا کنی

بی تائمل صرف نقد وقت در دنیا کنی
چون به کار حق رسی امروز را فردا کنی ۱

دست خود از چرک دنیا گر توانی پاک شست
دست در یک کاسه با خورشید چون عیسی کنی ۲

سنبل و ریحان شود در خوابگاه نیستی
آنچه از انفاس صرف آه در شبها کنی ۳

عیب خود جویند بینایان به صد شمع و چراغ
تو به چندین چشم عیب دیگران پیدا کنی ۴

تا نگردیده است پشتت خم به بالا کن سری
با قد خم چون میسر نیست سر بالا کنی ۵

چون صدف سهل است کردن قطره را در خوشاب
جهد کن تا قطره خود را مگر دریا کنی ۶

چند در اختر شماری صرف سازی نقد عمر؟
از دم عقرب گره تا کی به دندان وا کنی؟ ۷

تا به کی چون غنچه در بستانسرای روزگار
رخنه در قصر وجود از خنده بیجا کنی؟ ۸

سیل را روشنگری چون اتصال بحر نیست
سعی کن تا در دل روشن ضمیران جا کنی ۹

دست اگر چون موج شویی از عنان اختیار
می توانی در دل دریا کمر را وا کنی ۱۰

چون صدف گنجینه گوهر ترا صائب کنند
رزق خود دریوزه گر از عالم بالا کنی ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۷۲۲ - حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنی
گوهر بعدی:غزل ۶۷۲۴ - چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.