غزل ۶۸۳۵ - از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی
که خدابین نشود دیده هر خودبینی ۱

در سرانجام سفر باش که از سنگ مزار
خیمه بیرون زده خوش قافله سنگینی ۲

سازد از سینه پرجوش جهان را خوشوقت
هر که از خشت کند چون خم می بالینی ۳

زود باشد که ز یک ناله به فریاد آید
آن که چون کوه سپرده است به خود تمکینی ۴

می که در روی سپر چین نگذارد ز نشاط
نیست ممکن ز جبین تو گشاید چینی ۵

گرچه سر در سر گفتار نهادم صائب
نشنیدم ز کسی از ته دل تحسینی ۶