غزل ۶۹۲۰ - تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟

تا کی به هر مشاهده از جا رود کسی؟
غافل شود ز حق به تماشا رود کسی ۱

دامان خشک، موج ز دریا نمی برد
پاک از گنه چگونه ز دنیا رود کسی؟ ۲

دور حباب نیم نفس نیست بیشتر
از حرف پوچ بهر چه از جا رود کسی؟ ۳

چاکی که دست عشق زند بخیه گیر نیست
تا کی به چشم سوزن عیسی رود کسی؟ ۴

در پرده دل است تماشای هر دو کون
بیرون ز خود چرا به تماشا رود کسی؟ ۵

شبنم به آفتاب ز همت رسیده است
بی بال و پر چگونه به بالا رود کسی؟ ۶

هر جا شدیم مرکز چندین بلا شدیم
در قعر دل مگر چو سویدا رود کسی ۷

دست از رکاب جذبه توفیق برمدار
آن راه نیست عشق که تنها رود کسی ۸

در چشم این سیاه دلان نور شرم نیست
صائب مگر به دیده عنقا رود کسی ۹