غزل ۶۹۶۴ - زمین از ترکتاز او غباری

زمین از ترکتاز او غباری
فلک از کاروانش شیشه باری ۱

بهشت از گلشن لطفش نسیمی
جحیم از آتش قهرش شراری ۲

بهار از گلستانش برگ سبزی
خزان از دفتر او رقعه داری ۳

به هر سو همچو خالش تیره روزی
به هر جانب چو زلفش بی قراری ۴

بود یک چاربرگه چار عنصر
در آن گلشن که او دارد قراری ۵

خرابات است کاسه سرنگونی
که از بزمش فتاده برکناری ۶

به گلشن داد رخساری گشاده
به گلخن داد چشم سرمه داری ۷

به سنبل خاطر آشفته بخشید
به شبنم داد چشم اشکباری ۸

خداوندا به صائب رحمتی کن
که شد یک قطره خوی از شرمساری ۹