هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، بیانگر درد و رنج شاعر از فراق و تنهایی است. او از جام شراب و باده به عنوان تسلی‌بخش یاد می‌کند و از ویرانی دل خود سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند لاله و ماه کامل، احساسات خود را بیان می‌کند و از ساقی می‌خواهد تا با شراب روشن، دل او را شاد کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و می‌گساری ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۱۶ - ساقیا می دن رفوقیل چاک بولموش کونلومی

ساقیا می دن رفوقیل چاک بولموش کونلومی
قیل بوایسی قان ایلن پیوند اوزلموش کونلومی ۱

قالمیشم یرده قاناتسیز قوش کیمی پروازدن
یولاسال جام شراب ایلن بوزولموش کونلومی ۲

آرتوق ایلر باده صافی منیم ویرانلیغیم
درد ایلن تعمیر قیل ساقی پوزولموش کونلومی ۳

زهددن قان قورویوپدور باغریم ایچره لاله تک
تازه قیل اسکی می ایلن بوقورولموش کونلومی ۴

لطف قیل صهبای روشن ایله ای ماه تمام
بایرام آیی ایله گیل غمدن بوکولموش کونلومی ۵

جام ورماق رسمدور ساقی، دوتولموش آی ایچون
صیقل جام ایله پرداز ایت دوتولموش کونلومی ۶

ایله کیم صائب، غم دوران دوتوپدور چوره می
سیر گل ممکن دگول آچسون دوتولموش کونلومی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵ - مه شبگرد اگر گورسون اونین خورشید رخسارین
گوهر بعدی:غزل ۱۷ - بیزنه ایمدی ذره تک جولانه گلمیشلر دنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.