شماره ۲۷ - صیقلی می شود از زخم زبان سینه ما

صیقلی می شود از زخم زبان سینه ما
دم شمشیر بود صیقل آیینه ما ۱

بی قدح راه به غیب دهن خود نبریم
عالم آب بود خلوت آیینه ما ۲

هر که ناخن به جگرکاوی ما تیز کند
ماه عیدست به چشم دل بی کینه ما ۳