هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عارفانه، بیانگر عشق و اشتیاق عمیق شاعر به معشوق است. او از سجدهگاه خود به عنوان جای بوسههایش یاد میکند و زلف معشوق را تسلیبخش حسرتهایش میداند. شاعر از شیرینی لب معشوق میگوید و زخم دندانش را خونبهای او میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۴۸ - سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است
سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است
دست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است ۱
از لب شیرین چه می خواهند خون کوهکن؟
زخم دندان تأسف خونبهای او بس است ۲
دست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است ۱
از لب شیرین چه می خواهند خون کوهکن؟
زخم دندان تأسف خونبهای او بس است ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاست
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - شیوه ما گرد جانان بی خبر گردیدن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
