هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از دلبستگی به معشوق، احساس بیپناهی و فروتنی در برابر عشق سخن میگوید. تصاویری مانند 'دام زلف مشکین' و 'مرغ بیبال و پر' نشاندهنده اسارت و ناتوانی در برابر عشق است. همچنین، تأکید بر خاکساری و افتادگی شعله در پای سپند، نمادی از تسلیم و ایثار در راه عشق است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۵ - دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده است
دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده است
مرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است ۱
در حریم خاکساری سرکشی را بار نیست
شعله این بزم در پای سپند افتاده است ۲
مرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است ۱
در حریم خاکساری سرکشی را بار نیست
شعله این بزم در پای سپند افتاده است ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۵۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۴ - در غلط می افکند هر دم سپند بزم را
گوهر بعدی:شماره ۷۶ - بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
