هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و اندوه خود سخن میگوید و با اشاره به عناصری مانند گل، باده، و مجنون، احساسات عمیق و ناتوانی خود را بیان میکند. او از سایهای که دامنش را گرفته و تیشهای که بر پای او زده شده، به عنوان نمادهای رنج و سختی یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۷۸ - بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده است
بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده است
باده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است ۱
کیست مجنون تا بود در ناتوانی همچو من؟
سایه دامن مکرر تیشه ام بر پا زده است! ۲
باده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است ۱
کیست مجنون تا بود در ناتوانی همچو من؟
سایه دامن مکرر تیشه ام بر پا زده است! ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۷ - تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده است
گوهر بعدی:شماره ۷۹ - از خمار خواب خوش یوسف به زندان آمده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
