هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از آتشینمزاجی و بیقراری خود سخن میگوید و اشاره میکند که مانند سپند (سنگ آتشزنه) آرامش ندارد. همچنین، دلش با بیپروایی با موهای پیچیده (زلف) بازی میکند و مانند مرغی نوپرواز، هیچ ترسی از دام ندارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که برای درک عمیقتر آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات شعر فارسی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'بیقراری وجودی' و 'تمثیلهای عرفانی' ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
شماره ۸۹ - (آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست
(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست
بخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست) ۱
(دل چه گستاخانه با آن زلف بازی می کند
مرغ نوپرواز را اندیشه ای از دام نیست) ۲
بخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست) ۱
(دل چه گستاخانه با آن زلف بازی می کند
مرغ نوپرواز را اندیشه ای از دام نیست) ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۸ - در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیست
گوهر بعدی:شماره ۹۰ - ذوقی از حرف محبت بی صفای سینه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
