هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از جوشش عقل و زیباییهای طبیعت سخن میگوید و بیان میکند که گاهی زیباییها آنقدر فراوانند که نمیتوان آنها را کنترل کرد. همچنین اشاره میکند که برخی چیزها مانند گلهای یک باغ، نیازی به بسته شدن یا محدودیت ندارند و خود به خود جلوهگر میشوند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و صنایع ادبی پیچیده، فهم آن را برای سنین پایینتر سخت میکند.
شماره ۱۱۲ - جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفت
جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفت
این چنین گل نتوان از سر دستار گرفت ۱
چمن آرای مرا حاجت در بستن نیست
جوش گل راه تماشایی گلزار گرفت ۲
این چنین گل نتوان از سر دستار گرفت ۱
چمن آرای مرا حاجت در بستن نیست
جوش گل راه تماشایی گلزار گرفت ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - دل هر کس که مسلم ز علایق رسته است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
