هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق و شور آن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که بدون عشق، زندگی مانند ناقوس یا زنار (کمربند راهبان) بی‌معناست. همچنین اشاره می‌کند که خارج شدن از دایره‌ی عافیت و امنیت، خطرناک است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۲۰ - ستاره سحر عشق چشم بیدارست

ستاره سحر عشق چشم بیدارست
غبار لشکر غم ناله شرربارست ۱

دلی که نیست در او شور عشق، ناقوس است
رگی که نیست در او پیچ تاب، زنارست ۲

قدم ز دایره خود برون منه صائب
که حصن عافیت نقطه خط پرگارست ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - دل آرمیده بود گفتگو چو هموارست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - ترا که خط بناگوش ابجد نازست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.