شماره ۱۲۳ - تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است
میی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است ۱

دمی که بی سخن عاشقی است شمشیرست
دلی که آب ز تیغی نخورده پیکان است ۲