هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج خود سخن میگوید و احساس تنهایی و حسرت خود را بیان میکند. او از نالهها و گریههایش میگوید که حتی محیط اطرافش را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین، او از فقدان آرامش و خواب پریشان خود مینالد و حسرت آغوشی گرم را دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و حسرت نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۲۵ - ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
ز گریه ام چمن روزگار رنگین است ۱
خزان نسیم برون رانده ای است از چمنش
بهار نسخه آن پنجه نگارین است ۲
به نامه حسرت آغوش خود چه بنویسم؟
که این کتاب مناسب به خانه زین است ۳
چنان به بستر آسودگی نهم پهلو؟
مرا که خواب پریشان به زیر بالین است ۴
ز گریه ام چمن روزگار رنگین است ۱
خزان نسیم برون رانده ای است از چمنش
بهار نسخه آن پنجه نگارین است ۲
به نامه حسرت آغوش خود چه بنویسم؟
که این کتاب مناسب به خانه زین است ۳
چنان به بستر آسودگی نهم پهلو؟
مرا که خواب پریشان به زیر بالین است ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - هزار گرگ هوس در کمین عصمت توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.