هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به زیبایی و تجلی شمع اشاره میکند که نماد عشق و زندگی است. او از عشق به معشوق و دلسوختگی پروانهها به دور شمع سخن میگوید و از معشوق میخواهد که دل پاره پارهاش را عزیز بدارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق مانند 'پروانه مصحف بغلی' نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.
شماره ۱۴۸ - قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی است
قسم به شمع تجلی که پرتوش ازلی است
که عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است ۱
عزیزدار دل پاره پاره ما را
که شمع را پر پروانه مصحف بغلی است ۲
که عشق تازه عذاران بهار زنده دلی است ۱
عزیزدار دل پاره پاره ما را
که شمع را پر پروانه مصحف بغلی است ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷ - اگر چه باغ جهان از وفای گل خالی است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۹ - ترا که برق بلا خوشه چین خرمن نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
