هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای ناشناخته و غریب اشاره دارد و از زبان شاعرانه برای بیان احساس تنهایی و ناشناخته ماندن استفاده میکند. شاعر از مقام سخن، وطن غریب و شمع در انجمن سوال میپرسد که نمادهایی از ناشناختهها و زیباییهای پنهان هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۴ - ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاست
ز اهل سخن مپرس مقام سخن کجاست
حسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟ ۱
زان شعله ها که از دل پروانه سر کشید
روشن نشد که شمع درین انجمن کجاست ۲
حسن غریب را که شناسد وطن کجاست؟ ۱
زان شعله ها که از دل پروانه سر کشید
روشن نشد که شمع درین انجمن کجاست ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - ما را بهشت نقد، تماشای دلبرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
