هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. در آن، مژگان مانند کاوشگری توصیف میشود که صفحه آیینه را مانند سینه شهباز میکند. همچنین، از تلخی آب حیوان در مذاق خضر و تیغی که در ماتم شاعر زلف جوهر باز میکند، به عنوان نمادهای عمیق احساسی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۸۹ - کاوش مژگان او از بس که دست انداز کرد
کاوش مژگان او از بس که دست انداز کرد
صفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد ۱
چون نگردد آب حیوان در مذاق خضر تلخ؟
تیغ او در ماتم من زلف جوهر باز کرد ۲
صفحه آیینه را چون سینه شهباز کرد ۱
چون نگردد آب حیوان در مذاق خضر تلخ؟
تیغ او در ماتم من زلف جوهر باز کرد ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۸ - تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۰ - ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
