هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و طبیعتگراست که از عناصری مانند گل، زلف، پروانه، مهتاب، خزان، سرو و گلستان استفاده کرده است. شاعر با تصاویر زیبا و استعاری، احساسات عاشقانه و تأثیر طبیعت را به تصویر میکشد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و تصاویر پیچیدهتر، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب میسازد.
شماره ۱۹۴ - بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد
شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد ۱
از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت
سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد ۲
شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد ۱
از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت
سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
