هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از ناامیدی و تلخی زندگی سخن میگوید و از این که چگونه میتوان در شرایط سخت، امیدوار بود و به رزق و روزی از آسمان دل بست. همچنین، تعجب میکند که چگونه راستی و درستی میتواند با وجود همه سختیها، شیرینی و شکر را در استخوان (نماد سختی و مقاومت) جای دهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۲۷ - کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد ۱
ز بس تلخ است کامم از حدیث تلخ، حیرانم
که چون با راستی نی را شکر در استخوان بندد ۲
به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد ۱
ز بس تلخ است کامم از حدیث تلخ، حیرانم
که چون با راستی نی را شکر در استخوان بندد ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گردد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - خطش خورشید را در دامگاه هاله می آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
