هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق سرکش و قدرت آن سخن میگوید. او به مقایسههایی مانند تسلط بر سرکشان و عنقا بر کوه قاف اشاره میکند و از تقابل عقل و عشق میگوید. همچنین، شاعر از تجرد و بوی پیراهن معشوق یاد میکند که حواس او را مشوش میسازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و تشبیهات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۳۹ - کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟
کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟
که انگشت از اشارت کردنش چون شمع درگیرد ۱
توان کردن به وحشت سرکشان را زیردست خود
که کوه قاف را عنقا ز عزلت زیر پر گیرد ۲
عقل کوته بین جدل با عشق سرکش می کند
بوریا چین جبین در کار آتش می کند ۳
از گریبان تجرد سر برون آورده ام
بوی پیراهن دماغم را مشوش می کند ۴
که انگشت از اشارت کردنش چون شمع درگیرد ۱
توان کردن به وحشت سرکشان را زیردست خود
که کوه قاف را عنقا ز عزلت زیر پر گیرد ۲
عقل کوته بین جدل با عشق سرکش می کند
بوریا چین جبین در کار آتش می کند ۳
از گریبان تجرد سر برون آورده ام
بوی پیراهن دماغم را مشوش می کند ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۸ - خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۰ - گه تبسم از لبش، گاهی سخن گل می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
