هوش مصنوعی:
این شعر از درد و غم عمیق سخن میگوید که از راه چشم به جان نفوذ کرده و فضای زندگی را پر از مصیبت و دود میکند. شاعر از زخمهای آشکار صبح و دردهای جگرسوز یاد میکند و اشاره میکند که تماشای رخسار آتشین معشوق نیز دود و درد به همراه دارد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶۸ - ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد
ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد
ز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد ۱
ز شمشیر که دارد صبح این زخم نمایان را؟
که دردم بر جگر زان رخت خون آلود می پیچد ۲
کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک بردارد؟
که از روزن تماشایش عنان دود می پیچد ۳
ز روزن در مصیبت خانه ما دود می پیچد ۱
ز شمشیر که دارد صبح این زخم نمایان را؟
که دردم بر جگر زان رخت خون آلود می پیچد ۲
کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک بردارد؟
که از روزن تماشایش عنان دود می پیچد ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۷ - شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۹ - امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
