هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از نگاه معشوق و تأثیر آن بر آیینه و روح خود سخن میگوید. او آرزو میکند که نگاه معشوق به سوی او بازگردد و آیینهای که تصویر معشوق را منعکس میکند، صفا و درخشش خود را حفظ کند. همچنین، اشارهای به این دارد که حقیقت و زیبایی تنها با رنج و تلاش آشکار میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی احساسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از استعارهها و تشبیهات برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۲۷۹ - نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد
نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازد
که مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد ۱
نگاه آن که بر آیینه روی تو می غلطد
دمش آیینه آب گهر را بی صفا سازد ۲
رخ مقصود از آیینه وقتی جلوه گر گردد
که مالش استخوان پیکرت را رونما سازد ۳
که مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد ۱
نگاه آن که بر آیینه روی تو می غلطد
دمش آیینه آب گهر را بی صفا سازد ۲
رخ مقصود از آیینه وقتی جلوه گر گردد
که مالش استخوان پیکرت را رونما سازد ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۸ - ز فکر قامتی در دل خرامان شعله ای دارم
گوهر بعدی:شماره ۲۸۰ - کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.