هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از زندگی و ندامت ناشی از آمیزش با مردم است. شاعر با استفاده از تصاویر نمادین مانند غبار، خار، و برق، احساسات خود را درباره ناامیدی و بیثمری روابط انسانی بیان میکند. همچنین، اشاره به داستان یعقوب و یوسف، نشاندهنده عمق غم و اندوه شاعر است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و اشارههای تاریخی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸۸ - کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزد
کشد در خاک و خونم گر غباری در من آویزد
ز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد ۱
ندارد جز ندامت حاصلی آمیزش مردم
نصیب برق گردد دانه چون در خرمن آویزد ۲
به جان خرسندی از جانان به آن ماند که یعقوبی
دهد از دست یوسف را و در پیراهن آویزد ۳
ز پا افتم اگر خاری مرا در دامن آویزد ۱
ندارد جز ندامت حاصلی آمیزش مردم
نصیب برق گردد دانه چون در خرمن آویزد ۲
به جان خرسندی از جانان به آن ماند که یعقوبی
دهد از دست یوسف را و در پیراهن آویزد ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۷ - صفای عارضش ته جرعه بر مهتاب می ریزد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۹ - ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.