هوش مصنوعی:
متن بیانگر ناامیدی از تأثیر دعا و تلاش است. شاعر اشاره میکند که حتی دعای صبحگاهی بیاثر شده و دیگر کسی به چه امیدی باید دست به دعا بردارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق و ناامیدی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد و همچنین ممکن است برای آنها نامناسب تلقی شود.
شماره ۳۴۷ - چو دست خود به دعا می پرست بردارد
چو دست خود به دعا می پرست بردارد
به باغ گریه کنان تاک دست بردارد ۱
دعای صبح بناگوش بی اثر شده است
دگر کسی به چه امید دست بردارد؟ ۲
به باغ گریه کنان تاک دست بردارد ۱
دعای صبح بناگوش بی اثر شده است
دگر کسی به چه امید دست بردارد؟ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۶ - کسی که کاوش عشقی درون خود دارد
گوهر بعدی:شماره ۳۴۸ - لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
