هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از استعارههای زیبا برای بیان مفاهیم اخلاقی و عرفانی استفاده میکند. شاعر از عناصر طبیعت مانند شبنم، خورشید، سموم و چمن برای انتقال پیامهای خود بهره میبرد. او بر پاکسازی دل، بیاعتنایی به دشمنیها و دوری از وسوسههای دنیوی تأکید دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی نسبتاً پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۵۶ - چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازد
ز گرد بالش خورشید متکا سازد ۱
عبث به کینه ما گرم می شود دشمن
سموم را چمن خلق ما صبا سازد ۲
ترا که باده لعلی است در قدح مپسند
که استخوان مرا درد کهربا سازد ۳
ز گرد بالش خورشید متکا سازد ۱
عبث به کینه ما گرم می شود دشمن
سموم را چمن خلق ما صبا سازد ۲
ترا که باده لعلی است در قدح مپسند
که استخوان مرا درد کهربا سازد ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۵ - سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد
گوهر بعدی:شماره ۳۵۷ - غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.