شماره ۳۹۸ - تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟

تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟
یا بال عندلیب پر این خدنگ بود ۱

از آبیاری عرق شرم، روی او
تا آفتاب زرد خزان لاله رنگ بود ۲

امشب که شوخی هوسش آرمیده بود
جان شراب بر لب ساغر رسیده بود ۳

درد طلب بلاست، وگرنه رفیق خضر
لب تشنگی خویش در آیینه دیده بود ۴