هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای معشوق و تأثیر کلام و حرکات او میپردازد. شاعر از نرگسهای شهلای معشوق، خمیازههای نمکسود او و نکات گوهربار سخنانش سخن میگوید که مانند مروارید در گوش صدف جای میگیرند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۳۵ - می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزد
می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزد
خمیازه نمکسود ز لبهای تو ریزد ۱
در گوش صدف جای کند از بن دندان
هر نکته که از لعل گهرزای تو ریزد ۲
خمیازه نمکسود ز لبهای تو ریزد ۱
در گوش صدف جای کند از بن دندان
هر نکته که از لعل گهرزای تو ریزد ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۴ - رخسار تو با خط سیه کار چه سازد؟
گوهر بعدی:شماره ۴۳۶ - از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.