هوش مصنوعی:
شاعر از دل بیتاب خود میگوید که گریهاش را به ابر بهاری میسپارد و از ناصح میخواهد که نصیحتهای بیفایده را کنار بگذارد، زیرا دردش با این نصیحتها درمان نمیشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶۷ - ای دل بی تاب زاری واگذار
ای دل بی تاب زاری واگذار
گریه با ابربهاری واگذار ۱
کی ز صندل به شود دردسرم؟
ناصحا این چوبکاری واگذار! ۲
گریه با ابربهاری واگذار ۱
کی ز صندل به شود دردسرم؟
ناصحا این چوبکاری واگذار! ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۶ - اقبال، گلی از چمن نیت خیرست
گوهر بعدی:شماره ۴۶۸ - رزق نزدیکان حق آید به پای خویشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
