هوش مصنوعی:
این متن به توصیف حالات عاشقانه و مستی معنوی میپردازد و از عناصری مانند زلف پریشان، مینای شراب، و نمادهای جاودانگی مانند خضر استفاده میکند. در نهایت، اشارهای به جذبههای عرفانی و زیباییهای طبیعت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و عشق ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات داشته باشد.
شماره ۴۷۵ - کاکل او درهم است از شورش سودای خویش
کاکل او درهم است از شورش سودای خویش
از پریشانی ندارد زلف او پروای خویش ۱
نشأه مستی ز عمر جاودانی خوشترست
خضر و آب زندگانی، ما و ته مینای خویش ۲
در میان هر دو موزون آشنایی معنوی است
سرو تا بالای او را دید جست از جای خویش! ۳
از پریشانی ندارد زلف او پروای خویش ۱
نشأه مستی ز عمر جاودانی خوشترست
خضر و آب زندگانی، ما و ته مینای خویش ۲
در میان هر دو موزون آشنایی معنوی است
سرو تا بالای او را دید جست از جای خویش! ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۴ - سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنش
گوهر بعدی:شماره ۴۷۶ - فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
