شماره ۴۷۷ - آن که از چاک دل خویش بود محرابش

آن که از چاک دل خویش بود محرابش
نشود پرده نسیان عبادت خوابش ۱

جوش عشق از لب من مهر خموشی برداشت
این نه بحری است که در حقه کند گردابش ۲