هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عناصر طبیعی مانند گلشن، آتش، و چراغ برای بیان احساسات عمیق و نمادین استفاده میکند. شاعر از مفاهیمی مانند روشنایی، تاریکی، و مرگ سخن میگوید و به دنبال امید و راهنمایی در دنیایی پر از ابهام است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند مرگ و تنهایی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۴۸۷ - لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغ
لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغ
بعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ ۱
از جبین صورت دیوار آتش می چکد
در چنین بزمی چرا اندیشد از مردن چراغ؟ ۲
خضر دلسوزی نمی بینم درین صحرا، مگر
گرم رفتاری فروزد پیش پای من چراغ ۳
بعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ ۱
از جبین صورت دیوار آتش می چکد
در چنین بزمی چرا اندیشد از مردن چراغ؟ ۲
خضر دلسوزی نمی بینم درین صحرا، مگر
گرم رفتاری فروزد پیش پای من چراغ ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۶ - هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاص
گوهر بعدی:شماره ۴۸۸ - هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
