هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج و ملال خود می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه با دیدن چهره معشوق، دردهایش تسکین می‌یابد. او در تاریکی‌های زندگی، گمشده خود را می‌یابد و آرزو می‌کند که صبح (معشوق) را درک کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه عمیق است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.

شماره ۵۰۸ - به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردم

به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردم
ز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم ۱

درین ظلمت سرا می یافتم گم کرده خود را
اگر صبح بناگوش ترا ادراک می کردم ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۷ - ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستم
گوهر بعدی:شماره ۵۰۹ - من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.