هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از استعارههای زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان مفاهیمی مانند عشق، طبیعت، و زندگی استفاده میکند. شاعر از زبان شانه، گیسوی پریشان، گل و بلبل برای انتقال احساسات خود بهره میبرد و به موضوعاتی مانند فرصتهای زندگی، عشق سودایی و گذر عمر اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای شاعرانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق سودایی و گذر عمر برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است نامفهوم یا غیرجذاب باشد.
شماره ۵۵۴ - زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟
زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟
پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن ۱
کسی تا چند ریزد خار در چشم تماشایی؟
خدا فرصت دهد، خواهیم نخل باغبان بستن ۲
ز پرکاری نظر می پوشد از عشاق سودایی
دکان داری است در جوش خریداران دکان بستن ۳
غنیمت می شمارم صحبت گل، نیستم بلبل
که عمرم بگذرد ایام گل در آشیان بستن ۴
پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن ۱
کسی تا چند ریزد خار در چشم تماشایی؟
خدا فرصت دهد، خواهیم نخل باغبان بستن ۲
ز پرکاری نظر می پوشد از عشاق سودایی
دکان داری است در جوش خریداران دکان بستن ۳
غنیمت می شمارم صحبت گل، نیستم بلبل
که عمرم بگذرد ایام گل در آشیان بستن ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۳ - خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برون
گوهر بعدی:شماره ۵۵۵ - ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
