هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، احساسات و تجربیات درونی را بیان می‌کند. شاعر از عناصری مانند تیغ، گل، سرو، و نمکدان برای توصیف حالات روحی و عاطفی خود استفاده کرده است.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای کودکان دشوار می‌باشد. همچنین، ممکن است برخی از مضامین عرفانی و احساسی برای سنین پایین نامفهوم باشد.

شماره ۶۰۱ - تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من

تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من
شاخ گل است زخم نمایان به چشم من ۱

گشته است از نظاره آن سرو جامه زیب
سوهان روح، سرو گلستان به چشم من ۲

صبح دگر شود ز پی خواب غفلتم
خالی اگر کنند نمکدان به چشم من ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۰۰ - خود را به عشق کم ز خودی متهم مکن
گوهر بعدی:شماره ۶۰۲ - هر نغمه طرازی نرباید دل مستان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.