هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا بر رهایی از تعلقات دنیوی و عشق الهی تأکید دارد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند پروانه و شمع، از مخاطب میخواهد از خودگذشتگی کند و به دیوانگی عاشقانه روی آورد تا به حقیقت عشق برسد. همچنین، او علم و عقل را در برابر دیوانگی عرفانی قرار میدهد و میگوید تنها از طریق بیخویشی میتوان به دوست (خدا) رسید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده در این شعر برای درک و ارتباط نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم لایههای معنایی آن با مشکل مواجه شوند.
میگساران
عاشقان روی او را خانه و کاشانه نیست
مرغ بال و پر شکسته، فکر باغ و لانه نیست
گر اسیر روی اویی؛ نیست شو، پروانه شو
پایبند ملک هستی، در خور پروانه نیست
میگساران را دل از عالم بریدن شیوه است
آنکه رنگ و بوی دارد، لایق میخانه نیست
راه علم و عقل با دیوانگی از هم جداست
بسته این دانهها و این دامها دیوانه نیست
مست شو، دیوانه شو، از خویشتن بیگانه شو
آشنا با دوست، راهش غیر این بیگانه نیست
مرغ بال و پر شکسته، فکر باغ و لانه نیست
گر اسیر روی اویی؛ نیست شو، پروانه شو
پایبند ملک هستی، در خور پروانه نیست
میگساران را دل از عالم بریدن شیوه است
آنکه رنگ و بوی دارد، لایق میخانه نیست
راه علم و عقل با دیوانگی از هم جداست
بسته این دانهها و این دامها دیوانه نیست
مست شو، دیوانه شو، از خویشتن بیگانه شو
آشنا با دوست، راهش غیر این بیگانه نیست
۶۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:قصه مستی
گوهر بعدی:طبیب عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
