هوش مصنوعی:
این شعر به زیبایی و لطافت یک پریرو (فرشتهوار) میپردازد که گویی از بهشت آمده و نه از خاک. شاعر از دلسختی او شگفتزده است و ثمر زیبایی او را بوسهای شیرین میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
گلبرگ تر
ای پریروی که گُلبرگِ تَرَت ساخته اند
ز چه رو، قلبِ ز خارا بَتَرت ساخته اند؟
پسر خاک بدین حسن و لطافت؟ عجب است!
ز بهشتی، نه ز خاک پدرت ساخته اند
ثمر خوب رخی، بوسه ی شیرین باشد
آخر ای سرو! برای ثمرت ساخته اند
ز چه رو، قلبِ ز خارا بَتَرت ساخته اند؟
پسر خاک بدین حسن و لطافت؟ عجب است!
ز بهشتی، نه ز خاک پدرت ساخته اند
ثمر خوب رخی، بوسه ی شیرین باشد
آخر ای سرو! برای ثمرت ساخته اند
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بلای هجران
گوهر بعدی:برای احمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
