هوش مصنوعی:
این شعر به زیبایی و لطافت یک پریرو (فرشتهوار) میپردازد که گویی از بهشت آمده و نه از خاک. شاعر از دلسختی او شگفتزده است و ثمر زیبایی او را بوسهای شیرین میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.
گلبرگ تر
ای پریروی که گُلبرگِ تَرَت ساخته اند
ز چه رو، قلبِ ز خارا بَتَرت ساخته اند؟
پسر خاک بدین حسن و لطافت؟ عجب است!
ز بهشتی، نه ز خاک پدرت ساخته اند
ثمر خوب رخی، بوسه ی شیرین باشد
آخر ای سرو! برای ثمرت ساخته اند
ز چه رو، قلبِ ز خارا بَتَرت ساخته اند؟
پسر خاک بدین حسن و لطافت؟ عجب است!
ز بهشتی، نه ز خاک پدرت ساخته اند
ثمر خوب رخی، بوسه ی شیرین باشد
آخر ای سرو! برای ثمرت ساخته اند
۴۷۰
این گوهر را بشنوید
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بلای هجران
گوهر بعدی:برای احمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
