هوش مصنوعی: شاعر بیان می‌کند که غم و اندوه به‌اندازه‌ای در وجودش ریشه دوانده که حتی دریا نیز قادر به زدودن آن نیست و خود را مانند گوهری تنها و یتیم توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۳۷ - بحر نتواند غبار غم ز دل شستن مرا

بحر نتواند غبار غم ز دل شستن مرا
چون گهر گرد یتیمی گشته جزو تن مرا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶ - می شوم گل، در گریبان خار می افتد مرا
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - می گشاید ذکر بر رویت در الله را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.