هوش مصنوعی:
در این بیت، توصیفی شاعرانه از لحظهای ارائه میشود که نقاب از چهرهی معشوق کنار میرود و چنان زیباییاش نمایان میشود که حتی سپند (نماد نور و تقدس) از جای خود برمیخیزد و فراموش میشود.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده مانند 'سپند' و 'نقاب' برای مخاطبان کمسنوسال ممکن است نامفهوم باشد.
شماره ۳۶۹ - در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
در آن محفل که برخیزد نقاب از روی گلپوشش
سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش ۱
سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۸ - صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش
گوهر بعدی:شماره ۳۷۰ - تماشای جمال خود چنان برده است از هوشش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
