شماره ۱۹ - گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه را

گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه را
جا مده باری تو در دل دوستان دینه را ۱

خورد عاشق چیست پیکانهای زهرآلود هجر
وصل چون یار تو باشد بازجو لوزینه را ۲

بسکه خوشدل با غمم شبهای درد خویش را
دوست می دارم چو طفل کور دل آدینه را ۳

محتسب گو تا چو من صوفی رسوا را به شهر
گشت فرماید به گردن بسته این پشمینه را ۴

طعنه زد بر بیدلان خسرو که شد زینسان خراب
فرقتت از جان او خوش می کشد این کینه را ۵