شماره ۳۴ - ای به بدی کرده باز چشم بدآموز را

ای به بدی کرده باز چشم بدآموز را
بین به کمین گاه چرخ ناوک دلدوز را ۱

هر چه رسد سر بنه زانکه مسیر نشد
نیکوی آموختن چرخ بدآموز را ۲

سوخته غم مدار دل به چنین غم، از آنک
دل به کسی برنسوخت مرگ جگر سوز را ۳

پیر شدی کوژ پشت دل بکش از دست نفس
زانکه کمان کس نداد دشمن کین توز را ۴

چون تو شدی از میان از تو به روز دگر
جمله فرامش کنند یاد کن آن روز را ۵

خود چو بدیدی که رفت عمر بسان پریر
از پی فردا مدار حاصل امروز را ۶

نقد تو امشب خوش است زانکه چو فردا به روز
قدر نباشد به روز شمع شب افروز را ۷