شماره ۵۱ - گذشت عمر و هنوز از تقلب و سودا

گذشت عمر و هنوز از تقلب و سودا
نشسته ام مترصد میان خوف و رجا ۱

چو خاک بر سر راه امید منتظرم
کزان دیار رساند صبا نسیم وفا ۲

برای کس چو نگردد فلک پی تقدیر
عنان خویش گذارم به اقتضای قضا ۳

میان صومعه و دیر گر چه فرقی نیست
چو من به خویش نباشم، چه اختیار مرا؟ ۴

کسی که بر در میخانه تکیه گاهی یافت
چه التفات نماید به مسند دارا ۵

خوش آن کسی که درین دور می دهد دستش
حریف جنس و می صاف و گوشه تنها ۶

ز بس که قصه دردم رود به هر طرفی
چو من ضعیف شد از بار غم نسیم صبا ۷

درون پرده رندان مخالفی چون نیست
بیار ساقی عشاق ساغر صهبا ۸

غریق بحر محبت اگر شوی، خسرو
در یقین به کف آور ز قعر این دریا ۹