هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی مجنون و دلباخته سروده شده است که از درد فراق و عشق به معشوق سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویری مانند لعل میگون، لب شکرفشان، و اشاره به لیلی و مجنون، حالات عاشقانه و وجدآلود خود را بیان میکند. همچنین، در ابیاتی به ستایش معشوق و تسلیم در برابر حکم الهی اشاره شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'افیون' نیاز به درک و بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۳ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را
مست کن عاشقان مجنون را ۱
رخ نمودی و جان من بردی
اثر این بود فال میمون را ۲
دل من کشته بقای تو باد
چه توان کرد حکم بی چون را ۳
از درونم نمی روی بیرون
که گرفتی درون و بیرون را ۴
نام لیلی برآید اندر نقش
گر ببیزند خاک مجنون را ۵
گریه کردم به خنده بگشادی
لب شکرفشان میگون را ۶
بیش شداز لب تو گریه من
شهد هر چند کم کند خون را ۷
هر دم الحمد می می زنم به رخت
زانکه خوانند بر گل افسون را ۸
گفت خسرو بگیردت ماناک
خاصیت هست کسب افیون را ۹
مست کن عاشقان مجنون را ۱
رخ نمودی و جان من بردی
اثر این بود فال میمون را ۲
دل من کشته بقای تو باد
چه توان کرد حکم بی چون را ۳
از درونم نمی روی بیرون
که گرفتی درون و بیرون را ۴
نام لیلی برآید اندر نقش
گر ببیزند خاک مجنون را ۵
گریه کردم به خنده بگشادی
لب شکرفشان میگون را ۶
بیش شداز لب تو گریه من
شهد هر چند کم کند خون را ۷
هر دم الحمد می می زنم به رخت
زانکه خوانند بر گل افسون را ۸
گفت خسرو بگیردت ماناک
خاصیت هست کسب افیون را ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - ای صبا، بوسه زن ز من در او را
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - الا دمعی سارعت والهوا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.