شماره ۱۱۷ - اگر به گوشه نشینان نماید آن رخ خوب

اگر به گوشه نشینان نماید آن رخ خوب
به غمزه دل بر باید ز سالک مجذوب ۱

بلای مردم اهل نظر بود چشمت
به ناز اگر به در آیی ز مکتب، ای محبوب ۲

دهان یار نیاید رقیب را در چشم
که خرده بین نبود هیچ دیده معیوب ۳

فراق روی چو تو یوسفی کسی داند
که روشنش شود آب دو دیده یعقوب ۴

چو نامه تو گشایم شود پر آبم چشم
به هیچ رو نتوانم که خوانم آن مکتوب ۵

مرنج اگر نبود در خورت کباب دلم
تو میهمان عزیزی و هست این مرغوب ۶

کشد برای تو خسرو جفای مدعیان
که بهر دوست ز کرمان جفا کشد ایوب ۷