هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، با تصاویر زیبا و استعارههای شاعرانه، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از زیباییهای معشوق، مانند موهایش، ابروانش، و چشمانش سخن میگوید و احساس عشق و فداکاری خود را بیان میکند. همچنین، اشارههایی به طبیعت و عناصر آن مانند گل، باد، و ماه دارد که بر زیباییهای معشوق تاکید میکنند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۸ - ای عید دوم آمده روی چو نگارت
ای عید دوم آمده روی چو نگارت
قربان شده زان عید چو من بنده هزارت ۱
مه را چه ولایت که کشد لشکر انجم
چون تافته شد طره خورشید سوارت ۲
آن روز ز پرگار بشد دایره ما
کامد به در از پرده خط دایره وارت ۳
آموخته شد مردمک دیده چو طفلان
با خط خوش از تخته سیمین عذارت ۴
در یک دگر آورد دو ابروی تو سرها
هشدار مگر از پی خونم شده یارت ۵
نقشی ست کژ آن را که همی خوانیش ابرو
اندر سر آن نرگس پر مست خمارت ۶
دی خنده زنان سوی چمن طوف نمودی
پیغام گل آورد مگر باد بهارت ۷
نرگس همه تن گل شد و در چشم تو افتاد
تا روشنی دیده بیابد ز غبارت ۸
لیکن چه کنم روی تو دیدن نتواند
چشمی که درو، نی بصرست و نه بصارت ۹
خانه مکن، ای دوست، درین جا گه پر نم
کس بر گذر سیل نکرده ست عمارت ۱۰
با آنکه به عمری بچشد خسرو بیدل
یارب که چه شیرینست لب نوش و کنارت ۱۱
قربان شده زان عید چو من بنده هزارت ۱
مه را چه ولایت که کشد لشکر انجم
چون تافته شد طره خورشید سوارت ۲
آن روز ز پرگار بشد دایره ما
کامد به در از پرده خط دایره وارت ۳
آموخته شد مردمک دیده چو طفلان
با خط خوش از تخته سیمین عذارت ۴
در یک دگر آورد دو ابروی تو سرها
هشدار مگر از پی خونم شده یارت ۵
نقشی ست کژ آن را که همی خوانیش ابرو
اندر سر آن نرگس پر مست خمارت ۶
دی خنده زنان سوی چمن طوف نمودی
پیغام گل آورد مگر باد بهارت ۷
نرگس همه تن گل شد و در چشم تو افتاد
تا روشنی دیده بیابد ز غبارت ۸
لیکن چه کنم روی تو دیدن نتواند
چشمی که درو، نی بصرست و نه بصارت ۹
خانه مکن، ای دوست، درین جا گه پر نم
کس بر گذر سیل نکرده ست عمارت ۱۰
با آنکه به عمری بچشد خسرو بیدل
یارب که چه شیرینست لب نوش و کنارت ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.