خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با تصاویر زیبا و استعاره‌های شاعرانه، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های معشوق، مانند موهایش، ابروانش، و چشمانش سخن می‌گوید و احساس عشق و فداکاری خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به طبیعت و عناصر آن مانند گل، باد، و ماه دارد که بر زیبایی‌های معشوق تاکید می‌کنند.

این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

ای عید دوم آمده روی چو نگارت
قربان شده زان عید چو من بنده هزارت

مه را چه ولایت که کشد لشکر انجم
چون تافته شد طره خورشید سوارت

آن روز ز پرگار بشد دایره ما
کامد به در از پرده خط دایره وارت

آموخته شد مردمک دیده چو طفلان
با خط خوش از تخته سیمین عذارت

در یک دگر آورد دو ابروی تو سرها
هشدار مگر از پی خونم شده یارت

نقشی ست کژ آن را که همی خوانیش ابرو
اندر سر آن نرگس پر مست خمارت

دی خنده زنان سوی چمن طوف نمودی
پیغام گل آورد مگر باد بهارت

نرگس همه تن گل شد و در چشم تو افتاد
تا روشنی دیده بیابد ز غبارت

لیکن چه کنم روی تو دیدن نتواند
چشمی که درو، نی بصرست و نه بصارت

خانه مکن، ای دوست، درین جا گه پر نم
کس بر گذر سیل نکرده ست عمارت

با آنکه به عمری بچشد خسرو بیدل
یارب که چه شیرینست لب نوش و کنارت

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir